آخر سوره توبه كافى بود . اما شهادت عمر و أبى كفايت نمىكرد ؟ آيا اين دو كمتر از دو شاهد معمولى ديگر بودند ؟ ! ثالثا : روايتى از ابى بن كعب مىگويد : آنچه از سوره احزاب مفقود است « رفع » شده است . اما روايت منقول از عمر مىگويد : آيه رجم در ميان آيات زيادى از ميان رفت . آنها با محمّد - ص - رفتند . ليكن نصوص ديگر دربارهء زمان عثمان مىگويد كه : جمع‌آورندگان قرآن نتوانستند بيش از آن كه اينك در مصحف فعلى موجود است آياتى جمع كنند . يا آن كه حافظ سوره احزاب هفتاد آيه را فراموش كرده بود . و معناى اين نصوص آن است كه : آنچه را كه ننوشته بودند « رفع » نشده بود . و ظاهرا مقصود از « رفع » نسخ تلاوت است . ليكن « ذهب » از ميان رفتن آيات در تعبير عمر با رفع نمىسازد . همچنين نصوصى كه از عدم توانائى جمع‌آورندگان مصاحف در زمان عثمان خبر مىدهد با « رفع » مغايرت دارد . رابعا : چرا صحابه و كاتبان حضرت ختمى مرتبت - ص - آيات فراموش شده از سوره احزاب را ننوشتند ؟ ! چطور همه صحابه چنين حجم زيادى از آيات را از يك سوره فراموش كردند ؟ ! و چگونه تمام آيات نازله توسط جبرئيل را از احزاب فراموش كردند . و هيچيك از آيات در خاطرشان نماند جز آيه رجم پير زن و پير مرد - كه قطعا از قرآن نمىباشد - تمام اين چراها به جاى خود ما اساسا نسخ تلاوت را همان‌طوركه توضيح داديم قبول نداريم . آيه رجم از نظر عمر بن خطاب روايت شده است كه عمر معتقد بود : از قرآن آيه رجم جامانده است و اين آيه جزو قرآن مىباشد ، آيه رجم به نظر عمر چنين بود : « اذا زنيا الشيخ و الشيخة « 1 » فارجموهما البتة نكالا من اللّه و اللّه عزيز حكيم » . و يا عباراتى مانند اين يعنى اگر زن و مرد مسن و از كار افتاده زنا كردند آنها را قطعا سنگسار كنيد . . . عمر مىگفت : اگر نه آن بود كه مردم مىگفتند عمر بر كتاب خدا

--> ( 1 ) يك نكته ادبى : به الف تثنيه در « زنيا » توجه كنيد به دنبال آن فاعل ظاهر ، « الشيخ و الشيخة » آمده است ، توجه كنيد ! گويا اين عبارت طبق قاعده و لغت : « اكلونى البراغيث » آمده است .